معجزه اى براى کولبران

موکریان ــ  (کولبران بیمه مى شوند) این خبر سراسر تناقض را مى‌خوانم، دوباره مى‌خوانم تا بفهمم دقیقا نمایندگان مجلس در پى چه هستند؟ تکلیفت با این تیتر و خبر معلوم نیست، خوشحال می شوی که کولبران مرزهایت بیمه مى‌شوند؟ دربرابر سرما؟ در برابر بهمن؟ در برابر بارهاى هزار کیلویى؟ دقیقا در برابر چه بیمه مى‌شوند؟ بیمه کدام دردشان را درمان مى‌کند؟ از دوش کدامشان بارهاى قاچاق را برمى‌دارد؟ نوجوانى و جوانى کدامشان را باز مى‌گرداند؟ اصلا تعریف شغلى این «کولبر» چیست که بتوانیم برایش بیمه رد کنیم؟ اصلا کولبر را چه به بیمه؟ برف و کوهستان با او مهربانتر است تا کاغذهاى اداره تامین اجتماعى. راستى قرار است کولبران را تامین اجتماعى بیمه کند؟ یعنى قرار است اگر زنده ماندند از بوران و بهمن و بار، بازنشستگى بگیرند؟ داستان بیمه کولبران دقیقا مانند این است که خاکستر سوخته پلاسکو را بیمه کنیم. نوشدارو براى سهراب! نمک‌پاشى بر استخوان لاى زخم، آخر کولبر را چه به بیمه؟ بیمه شاید در مرکز پایتخت حق اولیه هر کارکنندەاى باشد اما از مرکز که دور مى‌شوى جزو امکانات لوکسى دستەبندى مى شود که حتى تلفظ درستش هم سخت می‌شود گاهى. درد کولبرها با بیمه درمان نمى شود،همانطور که ماکت پدر هم نمى‌تواند درمان درد فرزند آتش‌نشان باشد.

از این‌همه کج سلیقگى دست برداریم. نمایندگان محترم خانه ملت ناامید مى‌شویم از شما وقتى کولبرى را به جاى آنکه درد ببینید، شغل مى‌بینید، به جاى آنکه در پى درمانش باشید درپى زیباسازی‌اش هستید. یعنى باور کنیم که کولبرى کالاى قاچاق را شغل دانسته و برایش بیمه در نظرمى‌گیرید؟ براى کولبر اداى (به فکربودن) درنیاورید، برایش نگران باشید، شأن انسانى یک ایرانى کولبرى نیست، شما هم مى‌دانید و ما هم مى‌دانیم که کولبران چرا کولبرى مى‌کنند، قطعا با من هم عقیدەاید که کولبر به کولبری‌اش به چشم شغل نگاه نمى کند برایش عذاب است. ممنون که پس از این‌ همه مرگ به فکر کمیته حقیقت‌یاب افتادەاید، ممنون که در پى تحقیقات این کمیته به این نتیجه رسیدەاید که نیاز کنونى کولبران بیمه است اما، این اما تلخ را هم شما مى‌دانید و هم ما. درد عمیق‌تر از آن است که با مسکن بیمه بهبود یابد. پس دنبال زیباسازى این عذاب نباشید، از مرکز ایران دمى دور شوید، شاید درد کولبران را ببینید، شاید جوانان بیکار اما خوش غیرت کورد را ببینید که براى لقمه نانى کوەها را به زانو در مى‌آورند.
پس براى این‌ها دست‌کم طرح‌هاى مسکن نپیچید. مى‌دانید و مى‌دانیم که مرزهاى ایران هزاران درد و رنج دارد که مهمترینش بیکارى است. براى بیکارى جوانان و حتى نوجوانان طرح‌هاى روشنفکرانه سوئیسى ارائه ندهید، به فکر کارخانه باشید، کار بتراشید، کولبرى را از کول کولبران برداریم نه در شوآف رسانەاى که در عمل. وضیعت معیشتى کولبران نیازمند معجزە است،معجزەای که بیمه درانتهاى اولویت‌هاى آن است.


*بهار