فرهنگی

موکریان ــ می گوید: تاثیری که آموزش غیر مستقیم بر کودک دارد، بر همگان روشن است. می توان این آموزش را از طریق بازی، نقاشی و حتي تئاتر ارائه کرد. در این میان تئاتر خیابانی نیز از جمله بخش‌هایی است که به دلیل ملموس بودن آن برای کودک و نوجوان تاثیر شگرفی بر او دارد. اهمیت تئاتر خیابانی کودک و نوجوان به اندازه ای است که بخش تئاتر کودک و نوجوان بعد از چند دوره برگزاری، بار دیگر به جشنواره تئاتر مریوان افزوده‌شده است تا این گروه سنی مهم هم از هنر تئاتر و تاثیرات آن بهره ببرند.

به همت دانشگاه شهيد مدني تبريز مراسمي براي بزرگداشت قربانیان شیمیایی سردشت و حلبچه در اين شهر برگزار شد.

 به گزارش موكريان، در مراسم امروز كه با استقبال وسيع دانشجویان كورد و ترك و فارس برگزار شد علاوه بر اساتيد و مسئولان دانشگاه شهيدمدني تبريز، مهمان هايي از تهران و كوردستان نيز شركت كردند.

در بخشي از اين مراسم دکتر رهبر محمودزاده با اشاره به فجایعی مانند حلبچه اظهار داشت: اين قبيل فجايع به طور مداوم وجود داشته و خواهد داشت و تاریخ ثابت کرده که همیشه حکومت های زورگو دست به کشتار انسان ها می زنند مگر اینکه مانعی برای آنان بوجود آید.

وي گفت: تمامی قربانیان بر این تصور بوده که حداقل مجازات ها در انتظار آنهاست اما حاکمان تلخ ترین سرنوشت را برای آنها رقم زدند. 

محمودزاده راه جلوگیری از تکرار این جنایت ها را در تعامل بين انسان ها عنوان كرد و افزود: براي ايجاد تعامل مدل باختین مناسب است چون این مدل خود را با دیگری واحد و یکسان می بیند که در آثار دکتر ابراهیم یونسی و جان دوست آن را به وضوح مشاهده می کنیم و در این دیدگاه همه کاراکترها حضور دارند و دیدگاه چند آوایی مانع فاجعه علیه دیگری خواهد شد.

عثمان مزین، ديگر سخنران اين مراسم بود كه ضمن قدرداني از مسئولان دانشگاه شهید مدنی تبریز به مداوای مردم شیمیایی زده سردشت در بیمارستان های تبريز در سال ١٣٦٦ اشاره کرد و گفت: خانواده قادر مولان پور در این شهر در حال مداوا شدند که وي تمام اعضای خانواده خودش را از دست داد و آخرین فرزند این خانواده در تبریز به دنیا آمد و پدر خانواده تا آخرین لحظه حیات خود چشم به راه دیدار این فرزند گمشده بود و چند ماه قبل این آرزو را به آن دنیا برد.

مزین با اشاره به قاعده مند بودن جنگ و ضرورت رعایت اصول مخاصمات عنوان کرد: تمام قواعد جنگ در بمباران شیمیایی سردشت زیر پاگذاشته شده و غیرنظامیان دچار رنج مضاعف و طولانی مدت شدند به طوری که از ١٢هزار سکنه سردشت هشت هزار نفر آن مجروح و قربانی شده اما پس از گذشت ٣٠ سال فقط ٢٠ درصد از آنها شناسایی شده اند و تنها ٥ درصد از آنان از امکانات و حقوق قانونی برخوردار هستند و ٩٥ درصد باقی مانده مورد فراموشی قرار گرفته اند.

این وکیل دادگستری با اشاره به خوی انسان که هر لحظه احتمال گرایش به سوی پلیدی و زشتی را دارد، حاکم شدن دمکراسی و آزادی را ضامن جلوگیری از تکرار این فجایع برشمرد و افزود: امروزه حکومتی که نماینده منتخب مردم را به حبس می کشد یا شکایت مردم سردشت را مورد توجه قرار نمی دهد ادامه دهنده راه صدامیان است.

اجراي موسيقي كوردي و تركي توسط گروه موسیقی “میژو” به سرپرستی احمد لاوه از اشنویه، شعرخواني یاسر خودکام و هژار کاله و دلنیا داستان و اجراي نمایش از طرف گروه دانشجویان کورد با محوریت خودکامگی و بيداري، پايان بخش برنامه هاي اين مراسم بودند.

خبرگزاری موکریان ــ مدیر آموزش و پرورش شهرستان بوکان از تهیه ۹ عنوان کتاب به زبان کُردی برای تدریس در مدارس این شهرستان خبر داد.

به گزارش خبرگزاری موکریان، «احمد رحمانی» روز دوشنبه (۹ اسفندماه) اظهار داشت: “در دو مقطع شش ساله ابتدایی و سه ساله راهنمایی درسی به نام درس آزاد گنجانده شده است که معلمان و دانش آموزان با توجه به وضعیت فرهنگی منطقه خود محتوای این درس را تعیین می کنند”.

وی افزود: “در همین راستا و به هدف ایجاد هماهنگی  بیشتر، گروهی متشکل از ۲۱ دبیر آموزش و پرورش بوکان  که به حوزه زبان و ادبیات کُردی علاقمند هستند اقدام به تهیه ۹ عنوان کتاب به زبان کُردی برای ۹ مقطع تحصیلی (شش ساله ابتدایی و سه ساله راهنمایی) کرده اند”.

رحمانی در خصوص محتوای این کتابها گفت: “در این کتابها که همگی به زبان کُردی نوشته شده اند شعرهای کودکان، موضوعهای فولکلور مطرح شده و در پایه چهارم به بعد رسم الخط کردی آموزش داده می شود”.

وی افزود: “تهیه کتاب به زبان کردی و تدریس در مدارس برای اولین بار در سطح آذربایجان غربی صورت می گیرد و این کتابهای در  جلسه اخیر شورای آموزش و پرورش تصویب شده است”.

رحمانی در پایان گفت: “تا پایان سال تحصیلی تدریس این کتابها در شورای آموزش و پرورش استان آذربایجان غربی مصوب می شود و مجوز آن نیز از سوی وزارت آموزش و پرورش کسب می شود”.

* منبع: هرانا

دکتر امیرحسین آريان پور از آن دسته شخصيت هايي است كه از يك سو به عنوان يك چهره دانشگاهي متمايز و پيشرو با كار تدريس و تربيت نسلي از دانشگاهيان و پژوهندگاني مردمي و آگاه، و از سوي ديگر به عنوان يك شخصيت اجتماعي فرزانه از راه تاليف و ترجمه آثار برجسته اجتماعي و هدايت و تشويق يك نسل كامل از روشنفكران و كوشندگان اجتماعي در فضاي فرهنگي نيم قرن گذشته ميهن ما تاثير ژرفي از خود به جا گذارده است.

موکریان ــ امروز 8 اسفندماه مصادف با بيست ‌و يكمين سال درگذشت«غلام‌حسين بنان» خواننده بنام ايران است.

«غلامحسين بنان»در سال 1290 در تهران متولد شد. او در خانواده هنردوست و اعيان خود كه نسبت نزديكي با ناصرالدين شاه داشتند – چرا كه مادرش برادرزاده ناصرالدين شاه بود -، با آوازهاي پدر،اولين درس‌هاي موسيقي را آغاز كرد و پس از مدتي همراه با خواهرانش به مكتب «مرتضي ني‌داوود»نوازنده و آهنگساز نامدار ايران راه يافت كه اولين معلم رسمي او در واقع «ني‌داوود» بود. او آواز را بعدها نزد «ضياء الذاكرين» و «ناصر صيف» به روش سينه به سينه ادامه داد.او آن زمان شناختي از تئوري موسيقي و نت نداشت و آواز را به شيوه قدما و بدون توجه به جايگاه صدايش مي‌خواند.

موکریان ــ فرخ غفاری را یکی از ۳ آغازگر موج نوی سینمای ایران می‌دانند. فیلم “شب قوزی” او، نخستین فیلم بلند ایرانی است که به جشنواره کن راه یافت. ٧ اسفند ماه مصادف است با تولد این سینماگر ایرانی و بنیانگذار کانون ملی فیلم.

موکریان ــ چکیده: در دوران معاصر، ایران زمین شاهد طلوع و افول بزرگمردان بسیاری بوده است که در جنبه های مختلف یادگارهای شگفتی از خود برجای گذارده و نام خود را در تاریخ جاودانه کرده اند، اما در این میان کمتر کسی است که در هر عرصه که وارد شده، یادگاری خطیر از خود برجای نهاده باشد.

دیریست، گالیا!
هنگام بوسه و غزل عاشقانه نیست.
هرچیز رنگ آتش و خون دارد این زمان
هنگامه رهایی لبها و دستهاست
عصیان زندگی است.

موکریان ــ  سایه تا مرز همزبانی به حافظ نزدیک شد و تا این حد نزدیک شدن به شعری از گذشتگان با حفظ خصوصیات و رویدادهای زمانه کاری ست که من می دانم تا چه اندازه مشکل است و مستلزم توانی ست در حد توان سایه.

موکریان ـــ مادر «شاپور» می‌گفت: «60 سال بچه بزرگ کردم، یک کلمه حرف حسابی از دهانش نشنیدم.» ولی همین حرف‌های ناحساب شاپور که با اسم «کاریکلماتور»، از مجموعه ها و جنگ های هنری و ادبی سر در می‌آورد، از بهترین و طنازانه ترین ستون های این مجلات بود. این کاریکلماتور است که اسم شاپور را به ادبیات مدرن ایران سنجاق کرده. در زیر چند نمونه از کارهای شاپور را می خوانیم:

مـن آن ابـرم که می آیم ز دریا

 روانم در به در صحرا به صحرا

 نشان کـشتزار تـشنـه ای کو

 که بـارانـم که بـارانـم سـراپـا

موکریان ــ چکیده: پرداختن به موضوع‌های سیاسی و انتقاد از شرایط اجتماعی در شعر، سنت برجای مانده از دوران مشروطیت بود، اما منقدان شعر کسرایی همواره از بیراهه رفتن استعداد و ظرفیت‌های شعری او بر اثر وابستگی حزبی و ایدئولوژیک گفته و نوشته‌اند.

موكريان – فیض‌الله پیری: کمانچه به دست، از کنار رودخانه سزار آمده است و نغمه‌های اساطیری لرستان را در سینه دارد؛ هنرمندی که در میان آمیختگی سکوت کوهستان زاگرس و سوت قطار در ایستگاه «چم‌سنگر» سرزمین لاله‌خیز لرستان زمینی شد، به سال ١٣٢٨. کودک که بود، خنیاگران محلی را می‌پایید و حس شنیداری کنجکاوانه داشت. صمغ درخت پسته وحشی، قوطی روغن‌نباتی، سیم ارتباطات راه‌آهن و موی دم اسب را در کنار هم چید و سرانجام برای ساختن کمانچه شاگرد نجار شد. کمانچه ساخت و نواخت. آموزش شفاهی را با تئوری آکادمیک آمیخت و موسیقی سنتی را به شیوه ردیف‌آموزی، تجربه کرد. دیری نپایید از میان بزرگان موسیقی و کانون چاووش- خاستگاه تحول موسیقی معاصر ایران- سردرآورد و با بزرگان هنر همدم شد. نفر اول کمانچه‌نوازی در نخستین آزمون باربد بود و سال ١٣٥٥ از تحصیل در دانشگاه تهران، فارغ و سال‌ها بعد استاد همین دانشگاه شد. «موسیقی خلق لر»، «جرس»، موسیقی بختیاری «کوهسار»، «کاروانه»، «خونین‌شهر»، «عاشقانه»، «ایل بانگ»، «قطعاتی از موسیقی لری»، «بهار باد» و «خواب شقایق» بخشی از کارنامه هنری استاد علی‌اکبر شکارچی است. در کنار اینها به تدوین و نشر آلبوم پنجگانه «ردیف‌های میرزاعبدالله با ساز کمانچه» همت گماشت، موسیقی فیلم «خون‌بس» را ساخت و درنهایت دو جلد کتاب «تجزیه و تحلیل ٢٠ ترانه کهن لری» و «وزن‌خوانی» (دوجلد) را منتشر کرد. ما در مقابل او نشستیم؛ برای مصاحبه‌ای مطبوعاتی و عبور دوباره از کوی خاطرات و بازخوانی اندیشه‌های هنری‌اش. برای رسیدن به هدف، این گفت‌وگو از الگوی «مصاحبه باز» پیروی می‌کند که تئوری خوبی برای چهره‌نگاری مطبوعاتی و بازنمایی روزنامه‌نگارانه خاطرات چنین سوژه‌هایی است.

موکریان ــ زبان اسپانيايي دغدغه اين روزهاي ماريو بارگاس يوسا شده است. او در نشستی با حضور خبرنگاران و روزنامه‌نگاران، جامعه اسپانيايي‌زبان را به دفاع از اين زبان در مقابل خطری كه اين روزها در امريكا با آن مواجه است، تشويق كرد: «معتقدم زبان‌ها عمدتا به دليل داشتن موهبتی در خود بقا مي‌يابند و به همين خاطر است كه اغلب مردم به سوي آن مي‌روند اما معتقدم در برخی موارد و وقتی زبانی با خطری مواجه مي‌شود كمك، توسعه و دفاع از زبان‌ مناسب و شايسته است. اين روزها زبان اسپانيايی در امريكا درگير چنين مشكلی شده است.»

موکریان ــ چکیدە: به‌طورکلی هنر رقص ریشه ‌آیینی دارد. در تمام جهان و به‌ویژه در شرق که زادگاه آیین‌ها و دین‌های بزرگ است، بدون تردید رقص و سماع پایه و عنصر اصلی است و اولین چیزی که رقصندگان از طریق این حرکات رازورانه جستجو می‌کنند به شیوه‌ای مافوق عادی و به شکل تصویری، رابطه جدید، نیرومند و نمادینی است که با ایزد و جهان ماوراء طبیعت برقرار می‌کنند.

هرگونه توضیح درباره شکل، معنا و کارکرد اجتماعی « هەڵپەڕکێ » نیازمند مقدمه‌ای است کوتاه. بهتر است در آغاز مطلب درباره‌ی بار منفی کلمه رقص و رقصنده در فرهنگ سنتی ایران، اندکی توضیح دهم و یادآوری کنم این برخورد نادرست علاوه بر تعریف و تأثیر فرهنگ بدوی، بیشتر از سیاست صفویه و فرهنگ آن ریشه می‌گیرد. هر کتاب این دوره را که ورق بزنید چیزی جز این نخواهید یافت. مثلاً «شاردن» در سفرنامه مفصلش به اصفهان، آشکارا می‌گوید در زمان اقامتش در شهر اصفهان، به چشم خود دیده است که اگرچه شاه‌عباس شخصاً دارای بهترین گروه‌های رقص و موسیقی بوده است اما متأسفانه همه رقصنده‌ها، نمایشگران، عروسک‌گردانان و تمام کسانی که کار هنر و فرهنگ انجام می‌دادند، بیرون از دایره‌ فرهنگ رسمی قرار داشتند؛ رقصی نیز که هم‌اکنون در ایران به‌طور فردی اجرا می‌شود و اغلب جوانان در جشن‌ها و عروسی‌ها و کلیپ‌ها می‌رقصند (و گاه انسان شرم می‌کند از دیدن آن‌ها، به‌خصوص زمانی که می‌بیند بعضی از مردان از سر جهل و غریزه، رقص‌هایی می‌کنند که بر اساس تحرک و شور و عرضه‌ی بعضی از اندام‌های زنانه برای جلب مشتری است) از همان‌جا می‌آید. در زبان مطربی اصطلاحاً به این رقص «دیناش ناش» می‌گویند که از همزیستی اجباری رقصندگان با روسپی‌ها می‌آید و متعلق به آن دوره‌ی نکبت‌بار است. این ظلمی است که ناروا و اشتباهی به هنر رقص رفته است، زیرا در اصل هنر رقصیدن این‌گونه نبوده است. اساس این شبه رقص که متأسفانه باقی‌مانده آن در بسیاری از محافل مرفه و غیر مرفه شهری هنوز دیده می‌شود و حتی بخش‌هایی از آن به شادکامان و پای‌کوبان «آن‌سوی آب‌ها» هم رسیده است، دقیقاً بر این مبنا و سوابق تاریخی است و این از ریشه، با تعریف و فرهنگ و نشانه‌هایی که ما از رقص کردی می‌شناسیم در تعارض آشکار است: زیرا رقص کردی در اساس مفهوم دیگری دارد که بنده اندکی از معنای آن را در اینجا بازخواهم کرد. امیدوارم از این منظر که نگاه کنیم هرگونه سوءتفاهم نسبت به هنر رقص به‌طور اعم و رقص کردی به‌طور اخص از میان برخیزد. آن‌هایی که از منظر منفی به رقص نگاه می‌کنند فقط جلوه و منظر جسم را می‌بینند و همه می‌دانیم که جسم و روح بسیار به‌هم‌پیوسته‌اند و در رقص این شور و غلیان روح است که جسم را به نشاط و حرکت وامی‌دارد. روان‌پزشکی نیز این را ثابت کرده است. هنگامی‌که شما بیماری یا ناراحتی روانی دارید، اولین بازتاب آن بر روی جسم است که خود را نشان می‌دهد تا روان‌نژندی خود را آشکار کند.

آژانس خبرگزاری موکریان ــ می گوید: به گمان من زیباترین، ژرفترین، شعرهای هر شاعر بزرگی مثل نادرپور، زاده‌ی شوک‌هایی است که به روان او وارد می‌شود. نادرپور واقعا از شاعران بزرگ ماست. حالا برخی از شاعران نیمایی نادرپور را نمی‌پسندند، من اما نادرپور را دوست دارم هم خودش را هم شعرش را. شیوه‌ی اندیشیدنش را که در غربت نشان داد. نشان داد به ما که چون یک اندیشمند نیز، اندیشه‌ی منظم و منطقی‌ای دارد که در شعر او هم هست.

نادر نادرپور، در زمان حیات هم هیچ گاه تصور نمی‌کرد به سن هشتاد سالگی برسد. رنج بی پایان او در آخرین دهه‌ی زندگی در شهر لس آنجلس، شاید گمان هشتاد سالگی را برای او غیر ممکن می‌ساخت. وی در هفتادسالگی در غربت درگذشت.

نادرپور در شهر فرشتگان، تنها حسرت دیدار وطن را داشت و از شاعر حدیث نفسی، به شاعری متعهد که خود از لفظ آن میگریخت، تبدیل شد. ده سال از مرگ او و هشتاد سال از تولد او می‌گذرد. با دکتر اسماعیل خویی، که خود از پیروان شعر نیمایی است، درباره‌ی نادرپور به گفت و گو نشستیم.

bigtheme
all right reserved for Mukrian news Agency Designed by Mukrian IT Team Powered by Wordpress - 2014 - 2016